Een stille tocht

Ik loop vandaag bij Haule, een klein plaatsje, net ten noorden van de Tjonger.

Vanaf de Dorpstraat sla ik het eerste pad naar links in, een mooi zandpad met een bolle rug. 

Daar houdt meteen het dorp ook op. 

En daar begint stilte. 

En die zal duren tot laat in de middag, tot het einde van de wandeling.

Ik stap het boerenleven in. 

Gemengd bedrijf wel te verstaan. 

Aan dit pad van nog geen kilometer lang, komen heel wat boeren-bezigheden langs.

Na het eerste graanveld ga ik het bos in.
Daar is van alles aan de hand.

En het leuke is; ze zijn er ook nog echt. Niet de paarden en ook journalisten heb ik niet gezien, maar het buizerdpaar.

Tussen de bomen door zie ik ze rondjes draaien in de lucht. 

Steeds boven mijn hoofd, ze houden me in de gaten.

Nou loop ik van mezelf al aan de trage kant; doe er nu toch nog maar een schepje boven op.

Het bos is zomers.

De geur van nat mos en door de zon beschenen heide. 

Vlinders fladderen voor me uit. 

Er ruist iets in het struikgewas....een ree steekt het pad over, op nog geen 50 meter. 

En 'miauwend' begeleiden de buizerds met het bos uit. Ze zijn me de hele tijd blijven volgen.

Misschien omdat er anders niks voorhanden is........

Ik loop op een pad langs de bosrand.

Steek een weg over. Een volgende pad langs de bosrand. En dan nog een stuk of wat.

Het zijn prachtige stille paden waar volgens mij in geen tijden iemand heeft gelopen. 

Heb uitzicht op de licht glooiende Tjongervallei.
Mooi is het.
En halverwege al die bosrand-paden is terras de Schans. Ze hebben er koffie, thee en ijs.
Maar niet op donderdag. Dat scheelt me ongeveer een kilometer lopen.

Ik wandel richting de rivier. Over een fietspad. 

Gras en akkers, in de verte grote boerderijen. Het is hier open en weids.

Maar niet leeg en kaal, zoals op de Friese klei. 

Er zijn nog steeds de bosranden, aan elke horizon. Die maken het landschap vriendelijk.

Het pad en de rivier meanderen richting brug. 

Het pad stopt er, de rivier loopt nog een stukje door. Tot ergens in het westen van de provincie.

De Tjonger over. Nee, Kuinder moet ik nu zeggen. Ik ben de taalgrens gepasseerd.

Mocht ik hier nog iemand tegenkomen vandaag, dan ga ik m'n best doen op het 'Stellingwarfs'....

Ik kom in Jardinga, één straatje met wat boerderijen. Kastanjes en beuken langs de kant.
Ze zijn er bezig met de weg, er komen nieuwe klinkers in.
Maar nu nog even niet. Het is er muisje-stil.

Dan door de Weperpolder. Over een smal weggetje langs akkers in vele tinten groen.

Aardappels, tarwe, gerst en nog een gewas wat ik niet ken. 

De wind maakt er een wuivende vlakte van. Een prachtig gezicht, alsof ik op de savanne ben.

Ik steek opnieuw de rivier over. Weer in Friestalig gebied.
M'n taaloefening is er niet meer van gekomen, ik heb niemand gezien.
Een dag alleen met het landschap, de beesten en de geluiden van de stilte.

Bijna terug bij de auto zie ik nog een vlindertje. Een vreemde, nog nooit gezien.
Mooi is ie en hij zit lekker stil voor de foto. Verdacht stil eigenlijk.
Hij is dood.
Dan wijd ik maar bij deze, met terugwerkende kracht, de stille tocht aan hem.

__________________________________________________________________________________________________________

Kijk voor de routebeschrijving van deze wandeling op BLOKJES OM TE DOEN
(Haule)